باب نوزدهم در حسبت بر كباب‌پزان « 1 » كباب‌پزان « 1 » بايد از طعامهاى مردم احتراز كنند « 2 » و ديگ‌ها ( يا تابه‌ها ) را با اشنان و ليف ( پوست درخت خرما ) با استفاده از آب گرم بشويند و نيز سخانه ( اجاق ؟ ) را هر روز سحرگاه بشويند و هيزم پاك به كار برند و سرگين نسوزانند ، چه ممكن است در طعام بيفتد . و بايد كسانى بدين كار بپردازند كه همهء طعامها را بشناسند و آنكه پشت لوح ( پيش‌خوان ؟ ) مىايستد بايد مورد اعتماد و امين بر اموال مردم باشد . و چون ديگى بشكند آن را با خون كه ناپاك است تعمير نكنند بلكه با آرد و برام « 3 » تعمير كنند .

--> ( 1 ) - متن : شرائحيين ، و شرائح جمع شريحه يا شريح و آن تكهء گوشت نازك شده يا گوشت چربىدار دراز ( ممتد ) است ( تاج العروس ذيل شرح ) و شرائحى فروشندهء آن است . ( در فرهنگ فارسى دكتر معين چنين آمده : شراحى ( ؟ ) نوعى كباب كه از گوشت شرحه شرحه ( تكه‌تكه ) مىپختند و در سطل مىنهادند ) . ( 2 ) - متن عربى : يؤخذ على الشرائحيين ان يحترزوا على اطعمة الناس . . . و ظاهرا مراد استفاده از بازماندهء طعام مردم است . ( 3 ) - ظاهرا مراد بند فلزى يا چوبى است كه سفال يا چينى را بدان تعمير كنند .